Georges Feydeau miał słabą pamięć. Kiedyś na ulicy podszedł do niego mężczyzna i zagadnął:
- Co u pana słychać?
- Dziękuję, wszystko w porządku.
Rozmowa rozkręciła się na dobre, gdy do obu panów podszedł przyjaciel pisarza. Popatrzył na mężczyznę, którego nie znał w nadziei, że pisarz ich zapozna. Dopiero gdy tamten odszedł, spytał:
- Dlaczego nie przedstawiłeś mi tego faceta?
- To stary przyjaciel. Żyjemy w przyjaźni już tyle lat, że nie ośmieliłem się spytać go o nazwisko.